[an error occurred while processing this directive]  

[an error occurred while processing this directive]  

I n t e r n e t   i z d a n j e

Četvrtak, 4. 3. 2004.

 
 
[an error occurred while processing this directive]

vesti dana

arhiva

vaša pisma

istorijat

redakcija

kontakt

pomoć

pišite nam


Istinom za Srbiju (30)

Milan Nedić štitio Jevreje

On je odbio likvidacione zahteve okupacionih vlasti da na bilo koji način učestvuje u proganjanju Jevreja

Juna 1944. su dovedene dve grupe Jevreja: 120 pohapšenih, takođe posle kapitulacije Italije, u Crnoj Gori, a drugu grupu je činilo oko 400 Jevreja iz Prištine. Oni su odvedeni u logor Bergen - Belzen, gde su pobijeni.

Sve ovo govori da su nemačke okupacione vlasti, strogo sprovodeći odluke donete od najvišeg državnog vrha Nemačke, sinhronizovano uklapale u akcije masovnog uništenja Jevreja, čija je jedina "krivica" bila što su rođeni kao Jevreji. Srbi tu likvidaciju niti su želeli, niti su odobravali, a u njoj nisu ni učestvovali, izuzev što su one koje su mogli sklonili i sačuvali rizikujući, u svakom pojedinom slučaju, da svi, sa porodicama, budu likvidirani.

Nemci ne praštaju

Prihvatili su se, bez ikakve nagrade, dužnosti kurira između utamničenih i njihove rodbine ili prijatelja koji su se nalazili na slobodi, opet svesni toga da tu vrstu usluga mogu da plate sopstvenim životima. Istina je, isto tako, i da je general M. Nedić izrično odbio zahtev okupacionih vlasti da u akcijama likvidacije Jevreja učestvuje u funkciji predsednika vlade, što mu Nemci nikada nisu oprostili. Ne sumnjamo da je to bilo opredeljenje i samog javnog mnjenja da zauzmu jedno u suštini povoljno držanje prema prognanima. Pojedine srpske vlasti su činile sve što su mogle da spasu koliko su mogli Jevreja. Nije moglo da se učini previše, ali je takvo raspoloženje manifestovano bezbroj puta.

Istina je da su nemačke okupacione vlasti upućivale generala Nedića da prodajom jevrejske imovine namakne sredstva potrebna za rekonstrukciju Borskog rudnika, koga su jedinice Kraljevske jugoslovenske vojske teško oštetile miniranjem, prilikom povlačenja, ali je general Nedić tu sugestiju odbacio.

I kada čovek samo ove, a ima ih neuporedivo više, okolnosti ima u vidu, nužno mu se nameće pitanje kojoj kategoriji ljudi pripadaju i koji poistovećuju odnos Hrvata prema Jevrejima sa onim koji su ga imali Srbi prema svojim Jevrejima. Hrvata, koji su sasvim slobodno u svojoj Nezavisnoj Državi Hrvatskoj krenuli da unište tri naroda, među kojima i Jevreje i suprotno od Srba, koji su, u svojoj nesreći, nastojali da, koliko mogu, pomognu.

Crni dani

F.Koen bi morao da potraži odgovor i na tvrdnje Lavoslava Glesingera, koji svedoči: "Ali izbijanjem Drugog svetskog rata i osnutkom NDH osvanuli su za hrvatske Jevreje najcrnji dani u njihovoj dugoj historiji. Predosećajući već ranije preteću opasnost, uspjeli su neki da spasu svoj život begom preko granice, većinom u Italiju, Sjedinjene Države Amerike i u Palestinu. Ostatak je doživeo strašnu sudbinu kakvu ne pamti istorija jevrejskog naroda.

Na desetke tisuća odvedeni su Jevreji iz Hrvatske u zloglasne logore u samoj zemlji ili u Poljskoj, gde su na najokrutniji način likvidirani... Uništeni su jevrejski hramovi, opustošena su jevrejska groblja, razgrabljena je jevrejska imovina, nestalo je za uvijek jevrejskih opština, koje su nekoć cvale, a danas u tim mjestima nema uopće više Jevreja...

Pun promašaj

Tako je danas u Narodnoj Republici Hrvatskoj preostao neznatan broj Jevreja". (Dr Lavoslav Glesinger: Iz povijesti Jevreja u Hrvatskoj, Jevrejski almanah 1954, Savez jevrejskih opština Jugoslavije, Beograd, 1954, 67).

Pokušaj F. Koena da preko tabela pruži dokaze za svoje neosnovane tvrdnje morao je da bude pun promašaj. Prikaz razvoja "partizanskog pokreta" u Jugoslaviji 1941-1944, dat tabelom 2, ni po čemu ne odgovara činjeničnom stanju. O "partizanskom pokretu" u Jugoslaviji sporno je da li se može da govori i u 1941, a sasvim je sigurno da se pripadnicima partizanskog pokreta ne mogu da nazivaju desetine i stotine hiljada pripadnika NOV-a, JNA i JA, koji su kao vojni obveznici jednostavno mobilisani, navodno za borbu protiv okupacione vojne i upravne sile. Druga je stvar što su ti mobilisani ljudi od KPJ najčešće angažovani u građanskom ratu.

Već način na koji je tabela sačinjena govori o nameri autora. Sve do 1945. godine, suprotno tabelarnom prikazu Koena, Kraljevina Jugoslavije nije deljena na republike. Autor je za deo Srbije našao novo ime "Srbija (prava)", čime je očigledno želeo da joj oduzme čak i Vojvodinu i Kosovo i Metohiju. Vojvodinu koja i danas, posle svih zločina počinjenih nad srpskim narodom, ima veliku većinu srpskog življa, Kosmet sa koga je, od Arsenija Čarnojevića - 1690. do prvih godina našeg veka, izgnano preko 500 hiljada Srba. Od toga broja je, između 1876. i 1912. oko 150 hiljada Srba moralo da napusti svoja ognjišta pod surovim terorom povlašćenog albanskog "bašibozluka".

Piše: Dr Životije Đorđević
Sutra: Lažne tabele Filipa Koena


vesti po rubrikama

^feljton

15:38h

Istinom za Srbiju (30)

15:45h

Uzroci raspada Jugoslavije (45)

 


     


FastCounter by LinkExchange