[an error occurred while processing this directive]  

[an error occurred while processing this directive]  

I n t e r n e t   i z d a n j e

Uorak, 23. 12. 2003.

 
 
[an error occurred while processing this directive]

vesti dana

arhiva

vaša pisma

istorijat

redakcija

kontakt

pomoć

pišite nam


Crveni uragan nad Beogradom 1944 - 1945. (30)

Hajke sa beznačajnim povodima

Poziv na cinkarenje i doušništvo bio je plakat sa pozivom građana na saradnju

Todor Radenković, kapetan bivše jugoslovenske vojske, rodom iz Niša gde mu je za vreme okupacije živela familija (žena, dva sina i kći); u svom pismu iz logora javlja da se stavlja na raspoloženje Nediću čiju vlast glorifikuje do poltronstva kao što to čini i Miloš Milić.

Dimitrije Mihailović, rezervni podoficir bivše jugoslovenske vojske, rodom iz Srbije, ali se ne zna mesto. U svom pismu kaže da je njegov otac, sada počivši, bio lični prijatelj ličnog sekretara Aćimovića, Ivana Banjalića. U pismu Nediću koje završava sa "Hajl Hitler", ne samo što se stavlja na raspoloženje "spasiocu Srbije i Srba od nemačkog istrebljenja već veliča i Treći Rajh i priznaje svoju izdajničku ulogu u zarobljeništvu..."

Na adresu OZNE za grad Beograd stižu i ove "optužujuće prijave" protiv sledećih lica.
Negosav Nikolić, iz sela Zuca, okruga beogradskog (veliča u pismu iz logora Nedića i stavlja se na raspolaganje njegovoj sili, brat Živko Nikolić za vreme okupacije bi predsednik opštine Zuce); Budimir Jolčić, iz sela Brojkvoca kdo Lazarevca, u svojim pismima veliča Nedića i stavlja mu se na raspolaganje; Čedomri Andrejević, bivši policijski pisar iz Ćuprije, ima sina Miodraga koji je bio u Nedićevoj vojsci, u toku rata pušten iz logora u Nemačkoj, pa u pismu veliča Nedića i stavlja se na raspoloženje njegovoj vlasti.

Pisma kao dokazi

Slavko - Slava Živković, iz sela Klenj, srez golubački, takođe se, u pismu Aćimoviću, ministru policije Srbije, stavlja na raspolaganje "novim vlastima" i veliča "spasilačku ulogu Nedićevu."

Naknadno je u arhivi ministra policije Milana Aćimovića pronađeno još kompromitujućih pisama srpskih ratnih zarobljenika u nemačkim "stalazima" koje su ovi pisali za vreme okupacije i veličali Nedićevu vladu i stavljali mu se na raspolaganje.

Državna komisija piše OZNI (za Beograd):
"Ova pisma treba uzeti kao osnovnu tačku za ispitivanje kasnijeg rada i rada po logorima i stava imenovanih prema komunizmu, Narodno-oslobodilačkoj borbi i njenim sadašnjim tekovinama. Ako bi se time utvrdio teži zločinački rad pojedinaca, oni bi se u tom slučaju morali izvesti pred Vojni sud i primereno kazniti".

Ta lica su:
Miroslav Stefanović, rezervni major bivše jugoslovenske vojske i bivši šef dvorske garaže u Beogradu, on se u svojim pismima stavlja na raspoloženje Nediću i veliča njegovu vlast; da je na Nedićevoj strani i da je "ispravan u svojim stavovima to može da potvrdi i Danilo Stojanović" (proglašen za ratnog zločinca).

Spasilac Nedić

Dragoljub Jončić, bivši referent Ministarstva prosvete, iz Beograda, stavlja se na raspoloženje Nediću i sebe naziva "najvernijim prijateljem Vladimira Velmara Jankovića, Milana Aćimovića i generala Milana Nedića."

Radoslav Ilić, činovnik Privilegovane agrarne banke u Beogradu, iz Beograda, Nedića naziva "spasiocem Srbije i Srba" i stavlja se na raspoloženje njegovoj vlasti" čim dođe iz logora u Nemačkoj".

Dr Milan Glavinić, iz Beograda, u svom pismu "veliča Nedićevu vladu i "moli da ga uzme u svoje redove kada ga puste iz Stalaga."

Velisav Leštarić, kapetan bivše jugoslovenske vojske, iz Beograda, Kumanovska 17 (ima suprugu Danicu, odnosno kćerku i sina Aleksandra), u svojim pismima iz Nemačke veliča rat Nedićeve vlade i "ostalih đeneralovih saradnika u spašavanju Srbije i Srpskog naroda od propasti i biološkgo istrebljenja".

Milutin Vukićević, iz Beograda, Jevremova 30, stavlja se na raspoloženje kao "iskusni špijun, jer je i ranije, kao sekretar nastojnika zgrada bio špijun Uprave grada Beograda".

Tako je "lov" i "hajka" krenula na ove, pored hiljada drugih lica, po Beogradu i širom Srbije, a povodi su, najčešće, bili beznačajni.
Kada je pomenuti plakat Državne komisije osvanuo na zidovima razorenog i kuršumima i gelerima izrešetanog Beograda u kojima se građani pozivaju na saradnju (cinkarenje, doušništvo i prijavljivanje) svih onih koji su bilo kako "sarađivali" sa okupatorskim vlastima i "kvislingom Nedićem", prema zgradi OZNE za grad Beograd (Ulica Zmaj Jovina 21) krenule su mnoge tajne i javne, usmene ili napisane prijave.

U svojoj prijavi grupa od 14 građana (vidi orginalne potpise), iz Bulevara Crvene armije (odmah, po kratkom postupku, od novih vlasti, dobila to ime) javlja OZNI sledeće:

Piše: Mr Ljubomir Tešić
Sutra: Gestapo zabave u malom stanu


vesti po rubrikama

^feljton

15:18h

Crveni uragan nad Beogradom 1944 - 1945. (30)

15:37h

Karl Marks i satana (22)

   


     


FastCounter by LinkExchange