Prvo "letalište" u glavnom gradu otvoreno je pre skoro jednog veka, 1910. godine, na Banjici! Na ovom brdovitom terenu postojala je ravan od nekoliko stotina metara, dovoljno duga za uzlet tadašnjih letilica. "Letalište" je bilo postavljeno na prostoru između današnjeg sportskog centra i stadiona fudbalskog kluba "Rad". Dve godine kasnije izgrađen je prvi drveni hangar za avion, koji je trebalo da učestvuje u ratu protiv Turske. Tu su bili stacionirani i malobrojni avioni Srpske vojske pred Prvi svetski rat.

Zaključenjem međunarodne Konvencije o vazdušnom saobraćaju (Pariz, 1919), koji je potpisala i Kraljevina SHS, proistekla je obaveza izgradnje novog aerodroma u blizini Beograda. Određena je lokacija na putu prema Pančevu, a prvi avion na redovnoj liniji Pariz-Carigrad, sleteo je 15. marta 1923. godine. Krajem septembra, sa ovog aerodroma poleteo je prvi avion na noćni let do Istanbula. Bila je to prva noćna civilna avio-linija u svetu.

Treći po redu lokalitet za beogradsku vazdušnu luku, bila je ravan ispod Bežanijske kose (na mestu današnjih novobeogradskih blokova 60, 63, 64 i 65).

Novi aerodrom predat je na upotrebu 10. maja 1927. godine. Imao je 4 travnate poletno-sletne staze, dužine 2,9 kilometara. Februara naredne godine su uzleteli avioni "potez 29", na redovnoj liniji do Zagreba, koju je otvorio "Autoput", prvi domaći avio-prevoznik, osnovan godinu dana ranije. Pojavom većih i težih aviona, travnate staze su betonirane, broj im je smanjen, a navigaciona oprema je modernizovana. Pista je generalno obnovljena posle Drugog svetskog rata, 1945. godine. Poslednji let sa Bežanijskog aerodroma obavljen je 1964. godine.

Tačno na polovini 20. veka, 1950, počela je izgradnja vojnog aerodroma kod Batajnice, tadašnjeg sela u blizini Zemuna. Gradnja je trajala dve godine. Zvezdane trenutke aerodrom je doživeo septembra 1961. godine, kada je prihvatio učesnike Prvog samita nesvrstanih zemalja, održanog u Beogradu. Aerodrom Batajnica, preživeo je strahovita bombardovanja tokom NATO agresije 1999. godine. Aerodrom kod sela Surčin, udaljen dvanaest kilometara od centra Beograda, otvoren je za saobraćaj 28. aprila 1962. godine. Idejni projekat vazdušne luke je izradila ekipa stručnjaka Urbanističkog zavoda Srbije, koju je predvodio arhitekta Nikola Dobrović. Aerodrom je otvorio Josip Broz Tito, predsednik Jugoslavije, 20. aprila 1962. godine.

Šezdesetih godina, Beograđani su za dobar provod smatrali odlazak na aerodrom, tačnije u restoran na velikoj krovnoj terasi, u kojem je služen prvi espreso u prestonici. Zabava je bila gledanje sletanja i uzletanja jedine tri "karavele" koje smo imali, tada veoma modernog aviona čak i za evropske pojmove. Oni koji su imali sreće da u to doba lete JAT-om, pamte da je u avionima moglo slobodno da se puši. Kasnije su uvedene zone za pušače i nepušače, a zatim su oni prvi postali "persona non grata". Kada je 2006. godine, slavljena 150. godišnjica rođenja Nikole Tesle, beogradskoj vazdušnoj luci je dato ime ovog velikog srpskog naučnika.