ZRENJANIN - Vremena se menjaju, menjaju se vlasti, a promena naziva ulica po gradovima postala je praksa. Tako je i u Zrenjaninu naziv glavne ulice - Maršala Tita - zamenjen, pa nosi ime po kralju Aleksandru I Karađorđeviću.

Nedavno su i članovi OO SPO u Zrenjaninu predložili raspisivanje referenduma za promenu naziva grada Zrenjanin u Petrovgrad. Današnji Zrenjanin je od 1935. do 1946. nosio naziv Petrovgrad, po kralju Petru I Karađorđeviću, a 2. oktobra 1946. dve godine po oslobođenju od nemačkog okupatora grad je preimenovan u Zrenjanin, po narodnom heroju Žarku Zrenjaninu. Pre 1935. grad na reci Begej zvao se Veliki Bečkerek, mada ga je tokom Drugog svetskog rata okupaciona vlast preimenovala u Gros Bečkerek, ali taj naziv građani nisu prihvatali.

Mišljenje građana o nazivu grada odavno je podeljeno. Jedni se zalažu da se gradu vrati prvobitan naziv Veliki Bečkerek, drugi da se naziv ne menja, a treći, gde spadaju i članovi SPO smatraju da bi Zrenjanin trebalo da nosi ime kralja Petra.

Pojedine organizacije, kao i SPC naziv Zrenjanin nikada nisu prihvatile, pa tako u crkvenim krštenicama Zrenjaninaca piše da su rođeni i kršteni u Petrovgradu.

I ulice u nekim banatskim selima koje su nosile imena partizanskih revolucionara, komunista i ideologa tog vremena zamenjena su imenima velikana srpske nauke, književnsoti i zaslužnih javnih radnika - Nikole Tesle, Đure Jakšića..., ali u pojedinim banatskim selima, međutim, vreme kao da je stalo.

Primera radi u Novoj Crnji, u kojoj pretežno žive Mađari, imena ulica
revolucionara i komunista nisu menjana, pa još postoje ulice Maršala Tita, Jugoslovenske Narodne armije i ulice sličnih naziva. Zanimljiv je podatak da se i sama zgrada SO Nova Crnja nalazi u ulici JNA.

		KOMPLIKOVANA PROCEDURA U opštini Žitište gotovo da i nema ovakvih ulica, ali zamenik predsednika ove opštine Zoran Babić ukazuje na komplikovanu administrativnu proceduru sa kojom se susreću. - U ovoj zemlji procedura je više nego tragična. Možete da izgradite kuće, infrastrukturu i naselite ljude pre nego što dobijete saglasnost od opštine, pokrajine ili republike, pa nemate ni volje da već postojeće nazive ulica menjate - objasnio je Babić.

Mnogi smatraju da je razlog tome tome što meštani ovog, pa i drugih sela nastanjenih pretežno manjinama, pamte prošla vremena po dobrom i o menjanju naziva ulica nije bilo nikakve rasprave.

- Selo Toba je jedno od takvih sela, tu je zadržana ulica sa imenom Košuta Lajoša i ostalih znamenitih ličnosti iz mađarske istorije, a zadržala je i imena ulica iz socijalističkog perioda ove države. Verovatno to vreme pamte po dobrom, ali ne samo zbog ekonomskih prilika, već su se možda i kao manjina bolje osećali u onom ideološkom okruženju i u onakvom statusu Vojvodine kakvu je ova pokrajina imala u tadašnjoj SFRJ - kaže hroničar Slavko Popov.

Slično misli i novinar Pišta Kečkeš, koji kaže da su manjine na ovom području prve osetile opasnost koja dolazi politikom Slobodana Miloševića devedesetih.
- Taj strah od promena u negativnom smislu je uticao na to da sve ostane kako jeste, pa makar što i ono vreme nije bilo savršeno, strah od promena je možda nekakav instiktivni strah - objašnjava Kečkeš.

U Radojevu, starom naselju koje se u pisanim izvorima pominje još u prvoj polovini 14. veka, i sada su "na snazi" tradicionalni nazivi ulica koji se nisu menjali većstotinak godina, pa neke od njih nose naziv vojvode Putnika i drugih srpskih velikana.

Kada je o ovoj temi reč, situacija je šarolika, ali činjenica je da imena ulica nisu menjana ni u selima koja su svojevremeno nastanjena kolonistima.
U Melencima, najvećem selu u Banatu, u kojem živi oko 3.000 stanovnika, o tome kao i da ne pomišljaju.

- Glavna ulica nam je Maršala Tita, nema potrebe da se menja, braća Barnić, Boško Vrebalov, Žarko Zrenjanin, nisu se menjala imena ulica, pa i naziv moje ulice Braća Mijatov, ostalo je se isto, a sve su to imena narodnih heroja - kaže Ruža Halasev iz Melenaca.

Z. R. (Sina)