GLAS JAVNOSTI  

 

I n t e r n e t   i z d a n j e

Subota 17. 3. 2007.

 
 

Glas javnosti 24 sata sa Vama... najnovije vesti iz zemlje i sveta...

   vesti dana

   arhiva

   vaša pisma

   istorijat

   redakcija

   kontakt

   pomoć

   pišite nam

 


Etničko čišćenje Kosova i Metohije od Drugog svetskog rata do danas (10)

Život u svakodnevnom strahu od terora

Piše: Miodrag Raičević

Početkom 1996. godine pojavljuju se oružane grupe koje sebe nazivaju "Oslobodilačka vojska Kosova". Naoružane trojke patroliraju putevima, pretresu vozila, napadaju i otimaju putnike, ubijaju policajce, Srbe, ali i Albance koji odbijaju da im se priključe

Od ukupnog broja penzionera (procena od 90.000 do 95.000) u Pokrajini, 75 do 80 odsto bili su albanske nacionalnosti. I, redovno su primali penzije. Albanci su koristili i 90 odsto bolničkih kapaciteta.
Od 1990. do 1999. godine najveći broj prodavnica, ugostiteljskih radnji, butika, zanatskih i drugih uslužnih objekata bio je u vlasništvu Albanaca.

Čak 95 odsto kapacitete mlinske industrije bilo je u vlasništvu Albanaca. Trgovini na veliko bila je u posedu jakih albanskih "fisova", preko kojih se nabavljali prehrambeni, industrijski i drugi proizvodi široke potrošnje iz Vojvodine i Srbije, i to ne samo za potrebe Pokrajine.

Pojava OVK

Poseban fenomen je izgradnja stambenih i drugih objekata, posebno na seoskom području, pored magistralnih i regionalnih puteva i saobraćajnica. Nijedan objekat nije bio manji od 150 kvadratnih metara. U njima su otvarane prodavnice, ugostiteljski objekti, uslužne radnje...

U Prištini je štampano više desetina dnevnih i nedeljnih novina na albanskom jeziku. Bio je u funkciji nekoliko lokalnih radio stanica, a Televizija Priština je imala stalne emisije namenjene albanskom stanovništvu.

Početkom 1996. godine pojavljuju se oružane grupe koje sebe nazivaju oslobodilačka vojska Kosova. Naoružane trojke patroliraju putevima, pretresu vozila, napadaju i otimaju putnike, ubijaju policajce, Srbe, ali i Albance koji odbijaju da im se priključe

I pored sporadičnih pokušaja izazivanja nemira i oružanih napada do početka 1998. na Kosovu i Metohiji u celini gledano život i rad stanovništva odvijao se normalno. Tek likvidacijom prvih jedinica OVK na Dreničkom platou, marta 1998, odnosno Adema Jašarija i njegovih bandita u Donjem Prekazu situacija postaje napeta.

Teroristi pojačano deluju u Drenici, Bajgori koja obuhvata Vučitrnski, Kosovsko-mitrovački i jedan deo Lapskog regiona, u Metohijskoj kotlini, na području opština Peć, Dečani i Đakovica, odnosno, u Glođanima, Jablanici i Juniku. Pojedinačne grupe OVK napadaju policijske patrole, zaustavljaju i maltretiraju putnike na pojedinim putnim pravcima, a počele su i otmice i kidnapovanja. Živi se u svakodnevnom strahu od terora.

Kulminacija je bila krajem aprila kada su jedinice OVK blokirale nekoliko osnovnih putnih magistralnih i regionalnih pravaca, pre svega onih koji povezuju Metohijsku sa Kosovskom kotlinom. Blokira se putni magistralni pravac Priština - Peć preko Komorana i Kline.

Time je blokiran i deo pravca koji povezuje Kosovsku kotlinu sa Orahovcem, Đakovicom i Suvom Rekom, preko Mališeva. Blokada pravca urađena je kod naselja Lapušnik u kome je bio stacioniran i logor za kidnapovane Srbe, Crnogorce, Albance i drugo nealbansko stanovništvo.

Istovremeno, blokira se rubni pravac magistrale koji povezuje Peć - Istok - Rudnik - Donja Klina - Kosovska Mitrovica. Ovim je severni deo Metohijske kotline u potpunosti bio odsečen od istočnog dela Pokrajine. Da bi se došlo u istočni deo, moralo se putovati preko planinskog prevoja Kula, preko Rožaja, Zubinog Potoka, Kosovske Mitrovice do Prištine.

Blokade puteva

Od blokade nije bio pošteđen ni južni deo Metohije. Putni pravac Prizren - Suva Reka - Priština preko Dulja i Crnoljeva više puta je bio u totalnoj blokadi, a u pojedinim slučajevima njime se otežano kretalo. U ovakvim slučajevima korišćen je alternativni pravac Prizren - Štrpce, Štimlje - Uroševac - Priština. Putni pravac Peć - Dečani - Đakovica takođe je bio problematičan i nesiguran za saobraćaj. Na sopstveni rizik se putovalo. Niko nije bio siguran da će doći na odredište gde se uputio.

Jedini putni pravci koji su u tom momentu bili sigurni bili su prema Srbiji, i to preko Gnjilana - Bujanovca i Vranja, zatim Prištine - Podujeva - Prokuplja i Niša i preko Kosovske Mitrovice prema Raški.

Početkom jula organizovanom akcijom jedinica MUP i JA, svi putni pravci prema Metohiji su oslobođeni - deblokirani i stavljeni u funkciju saobraćaja, ali uz stalne mere obezbeđenja i kontrolnih punktova od strane jedinica MUP - Srbije.

Do početka 1998. bilo je pojedinačnih ubistava, otmica Srba, Crnogoraca, drugog nealbanskog stanovništva, a OVK je kidnapovala i ubijala i svoje sunarodnike koji nisu hteli da im se pridruže. Prvo veće organizovano kidnapovanje desilo se početkom maja kada su jedinice OVK kidnapovale grupu radnika kopa Belećevac koja se vraćala u Prištinu posle radnog zadataka.

Tom prilikom kidnapovano je osam radnika. U drugoj polovini jula iz operativne zone Mališeva jedinice OVK napadaju opštinsko mesto Orahovac. U nemogućnosti da ga osvoje kidnapuju više desetina Srba iz samog Orahovca i okolnih naselja.

(Nastavlja se)


vesti po rubrikama

^feljton

Etničko čišćenje Kosova i Metohije od Drugog svetskog rata do danas (10)
AKCIJA GLASA Dajte glas za Kosovo i Metohiju u Srbiji (14)
 


     


FastCounter by LinkExchange