Novi broj časopisa "Gradac", koji izdaje istoimeno Umetničko društvo na čelu sa Brankom Kukićem, posvećen je Brunu Šulcu, jednom od najvećih poljskih pisaca između dva rata. Veliki deo Šulcovog proznog opusa preveden je i objavljen na srpskom jeziku, a u ovom broju je nekoliko Šulcovih neprevedenih recenzija - one se mogu smatrati njegovim autopoetičkim tekstovima, s obzirom na to da je Šulc u nekim književnim savremenicima prepoznavao srodnike, pa je pišući o njima zapravo pisao o sebi.

U tim tekstovima prepoznaje se njegov sintaksički zamršen stil, inače u pripovetkama gusto nanizan metaforama, zapisao je u uvodu priređivač tematskog dvobroja Branislava Stojanović.

Od ukupno 160 poznatih Šulcovih pisama u "Gradcu" je manji izbor iz njegove privatne i javne prepiske, koji hronološkim rasporedom čini svojevrsni epistolarni dnevnik autora. Za poslednje godine života - pošto je većina pisama izgubljena - izbor je upotpunjen fragmentima iz pisama koja su drugi njemu upućivali. Novi "Gradac" donosi i nekoliko značajnih književno-istorijskih radova koji se sa različitih aspekata bave analizom Šulcovog dela.

Vitold Gombrovič i Ježi Jažembski pišu o stvaralaštvu Bruna Šulca, Vlađimjež Bolecki o književnom trouglu Vitkjevič-Gombrovič-Šulc, kao najvećim individualistima međuratne književnosti, Aleksander Fjut o Šulcu kao književnom junaku, dok Jerg Šulte analizira vezu između Kišovog dela "Bašta, pepeo" i Šulcove "Prodavnice cimetove boje".

Od naših autora o velikom poljskom piscu pišu Zoran Đerić, Mirko Demić, Dragan Bošković i Jovica Aćin. Poseban značaj novog broja časopisa "Gradac" predstavljaju i malobrojne sačuvane fotografije Šulca i njegovih prijatelja, kao i njegove grafike i crteži, počev od ranih radova, preko autoportreta i portreta, sve do ilustracija za sopstvena književna dela.

Z. Prijović