[an error occurred while processing this directive]  

[an error occurred while processing this directive]  

I n t e r n e t   i z d a n j e

Četvrtak, 6. 11. 2003.

 
 
[an error occurred while processing this directive]

vesti dana

arhiva

vaša pisma

istorijat

redakcija

kontakt

pomoć

pišite nam


Poreklo Arbanasa (13)

Skender beg je bio
Srbin pravoslavac

U severoj Albaniji živeli su i Arbanasi i Srbi

U tesnoj vezi i saradnji sa despotom Đurađem Brankovićem, koji je imao veliki uticaj na Skenderbega, zaratio protiv Mlečana sa svom arbanaškom vlastelom od Skadra do Drača. Posredovao je da se izmire isti ti često zavađeni arbanaški velikaši, a 1453. godine, zajedno sa srpskim kraljem u Bosni Stefanom Tomašem, ponudio se da posreduje za mir između srpske despotovine i Mletačke republike.

Sve ovo pokazuje, da je Skenderbeg bio Srbin i jasno se vidi da je bio pravoslavne vere. Takođe se vidi da je stanovništvo severne Albanije imalo deo čistih Srba, a deo Arbanasa sa Srbima. Turci su dobro znali ko će biti taj ko će prvi primiti islam, a dokaz za to je i to što je skoro dve trećine Arbanasa primilo islam, najviše u srednjoj Albaniji, a najmanje u primorskim, latinskim gradovima. Prvo je to učinila skoro sva vlastela i imućniji, kako bi sačuvali svoje posede i istovremeno stekli povlastice, koje su muslimani imali u turskom carstvu, čineći s Turcima privilegovani stalež.

Oni siromašni primili su islam jer su od Turske dobijali hrišćansku zemlju i posede. Arbanasi koji su primili islam istakli su se kao verni branioci islama i turskog carstva, a protivnici hrišćana. Takvi su dobijali položaje u lokalnim upravama turskih sandžaka na tlu Albanije, i van nje, naročito u Staroj Srbiji i Grčkoj.

Iz izloženog da se zaključiti da od nestanka Ilira iz istorije i pojave Arbanasa, postoji jaz od oko osam vekova, čemu treba dodati približno isti period do vaskrsa Ilira, otelotvorenim u Arbanasima, kao proizvod nagađanja filologa dobro obučenim u nemačkim školama. Iz svega do sada rečenog može se zaključiti a albanski problem nije ni etnički, ni nacionalni, već prevashodno politički, kulturni i socijalni.

Mada albanska nauka, u čijim se redovima svakako nalaze nadareni istraživači, i koja u romantičarskom poletu koji raskošno obogaćuje etatistička privola, bezrezervno deklariše do sada naučno nedokazani i po svoj prilici nedokazivi kontinuitet od Ilira do današnjih Arbanasa, nanela je sebi štetu kako sebi kao nauci tako i svim Arbanasima.

Najkarakterističniji podaci iz vizantijskih izvora o Arbanasima da se oni odnose na oblasti koje su izvan današnjih predela Srbije i Crne Gore. Do kraja 13. veka vizantijski izvori govore o Arbanasima u oblasti srednjevekovnog Arbanova koja je obuhvatala brdovite krajeve u današnjoj Albaniji, zapadno od Ohrida i Debra do zaleđa Drača, a od reke Mati na severu do reke Škumbre na jugu, prelazeći prema jugoistoku do gornjeg toka reke Devoli.

Od kraja 13. ili početkom 14. veka počinje dijaspora Albanaca u više pravaca: oni se sa jedne strane spuštaju u krajeve na obali Jadranskog i Jonskog mora, a sa druge na krajevima kontinentalne Grčke - Tesalija, Epir, Etolija i Peloponez - u čijoj poznoj srednjovekovnoj istoriji imaju značajno mesto. Ako se posmatraju vesti vizantijskih izvora o Arbanasima u razmaku od sredine 11. veka, kada daju prve podatke o njima, pa do početka druge polovine 15. veka, kada prestaje vizantijska istoriografija, može se uočiti jedna važna karakteristika.

Vizantijski pisci, kako istoričari tako i hroničari, opisuju Arbanase kao nomadske stočare koji žive izvan gradova. Preko leta napasaju stada na planinskim pašnjacima, a zimi se sa njima spuštaju u toplije ravničarske krajeve. Sa ovakvim opisom njihovog načina života slažu se i vesti nekih zapadnih izvora. Valja istaći da je od prvih trajnih dodira Slovena i starosedelaca na Balkanu do prvih vesti o Arbanasima u srpskim izvorima proteklo preko 500 godina.

Ono što upravo zabrinjava, jeste da pri vrednovanju građe, albanski naučnici ne izvode zaključke na osnovu njene kritičke obrade i interpretacije, već tu građu uklapaju u određene, proklamovane, jedinstvene stavove, u jedan zbilja zvaničan stav kojim se činjenice objašnjavaju na unapred određen način.

Piše: Mr Pavle Dželetović
Sutra: Naučnici kroje istoriju Šiptara


vesti po rubrikama

^feljton

17:02h

Rasrbljivanje Crnogoraca (24)

17:24h

Poreklo Arbanasa (13)

 


     


FastCounter by LinkExchange