GLAS JAVNOSTI  

Izdaje NIP „GLAS” a.d.
„GLAS JAVNOSTI“ d.d.

Vlajkovićeva br. 8, Beograd, Jugoslavija

 

I n t e r n e t   i z d a n j e

 
 

Glas javnosti 24 sata sa Vama... najnovije vesti iz zemlje i sveta...

 

 

 


vesti dana

arhiva

vaša pisma

istorijat

redakcija

kontakt

pomoć

pišite nam


Links

Srpsko nasleđe

Glas nedelje

SINA

SNAGA

PISMA

 

Upozorenje

Protiv zloupotrebe dece

Saopštenje Izvršnog odbora organizacije "Prijatelji dece Beograda"

Povodom neprijatnih događanja u ovogodišnjim dečjim letnjim kampovima u Republici Srbiji, organizovanim od strane Ministarstva prosvete i sporta Vlade Republike Srbije, Izvršni odbor organizacije "Prijatelji dece Beograda" smatra da treba da upozna javnost sa sledećim:

1. Organizovan boravak dece u kampovima zahteva brižljive i blagovremene pripreme, precizan plan i program boravka dece, odgovoran izbor organizacija - saradnika u pripremi i realizaciji programa, kao i edukatora i drugih neposrednih realizatora, uz učešće dece u kreiranju programa, njihovom slobodnom izboru radionica i učešća u njima. Utisak je da su svi ovi elementi ovoga puta bili delom zapostavljeni i da su više bili plod improvizacija nego ozbiljnih promišljanja.

2. Organizacija "Prijatelji dece Beograda" je protiv bilo kakvog oblika zloupotrebe i manipulacije dece, a za poštovanje njihovih prava, u skladu sa Konvencijom o pravima deteta Ujedinjenih nacija, za slobodu kreativne participacije u izboru programa i učešća u njima, polazeći od opšte prihvaćenih vaspitnih, kreativnih i saznajnih vrednosti.

3. Organizacija "Prijatelji dece Beograda" ima dugu tradiciju i veliko iskustvo u organizovanju dečjih kampova. Pomenućemo samo neke iz prethodnih godina: Goč 1998, "Selu u pohode" - 1997. i 1998, Moskva i Ivanovo 1999, Grčka 2000, Zlatar 2001. godine - publikacije, foto i video dokumentacija, mišljenja dece i roditelja najbolje svedoče o tome. Slična iskustva imaju i pojedine opštinske organizacije, naši osnivači.

Smatramo da je trebalo, kao jedna od referentnih organizacija u ovoj oblasti, da budemo uključeni u realizaciju programa ovogodišnjih letnjih kampova, a da rezultati i iskustva naše i drugih organizacija treba da budu korišćeni ubuduće, prilikom priprema i realizacije sličnih kampova za decu do 18 godina.

PREDSEDNIK IZVRŠNOG ODBORA GORDANA KIJANOVIĆ, BEOGRAD


Reagovanje

Raspodela po propisu

Po saznanju da je u Vašem listu, dana 10. septembra 2002. godine, na strani 25, objavljen članak o mojoj smeni sa dužnosti pomoćnika direktora zbog "nepravilnosti u dodeljivanju stanova invalidima za period do 2000. godine", u cilju objektivnog informisanja javnosti, molim da objavite sledeće:

Na dužnost pomoćnika direktora Uprave za boračku i invalidsku zaštitu postavljena sam 05.05.2000. godine.

Naglašavam da odluke o dodeli stanova invalidima donosi Komisija Skupštine grada Beograda za rešavanje stambenih potreba boraca, vojnih invalida i porodica palih boraca, sastavljena od 7 članova, i to: 4 člana iz sastava odbornika Skupštine grada i 3 člana iz reda boraca, invalida i porodica palih boraca.

Inače, sve odluke ove Komisije o dodeli stanova borcima, invalidima i porodicama palih boraca donete u periodu od 1997. do 2000. godine dostavljene su Anketnom odboru Skupštine grada za preispitivanje postupaka davanja u zakup stanova na kojima pravo korišćenja ima Grad Beograd. Anketni odbor je, citiram, "na osnovu pregledanog materijala i izveštaja dostavljenih u ovom Odboru od strane organa Gradske uprave i Javnog pravobranilaštva grada Beograda, utvrdio da je ova raspodela izvršena u skladu sa propisima".

Izveštaj Anketnog odbora je usvojila Skupština grada Beograda u maju 2001. godine.

BORKA STAMATOVIĆ, BEOGRAD


Predlog

Naučimo od sportista

(Zašto su pojedini naši sportski kolektivi i pojedinci uspešniji od države?)

Svedoci smo, u poslednjoj deceniji, nečuvenih uspeha naših pojedinih sportista i ekipa: košarkaša, odbojkaša, vaterpolista, rukometaša... Taj uspeh nikog ne bi čudio da sportisti dolaze iz jedne kultivisane, ekonomski i privredno jake zemlje. Naprotiv! Biti najbolji u bilo kom sportu na svetu, i pored toga što je naučno dokazano da spadamo u neopevane političke i ekonomske invalide, je stvarno pravo čudo.

Treba razgrnuti tajnu uspeha naših sportista, i pored stagniranja zemlje po svim resursima. Mislim da su za uspehe naših sportista u svetskim razmerama bitne nekolike činjenice. Uvidevši agoniju, i beznađe države, ljudi su naprosto uzeli sudbinu u svoje ruke, ne čekajući da ih društveno sivilo uproseči i obezliči. Ličnu i kolektivnu hrabrost i odgovornost su izdigli iznad prosečno propisanih normi i ponašanja. Donošenje važnih odluka su prepustili svojim instiktima, a ne prevaziđenim društvenim uzusima... Ovo su neki od razloga zašto su uspeli u onome za šta su se opredelili.

To što su naši sportski kolektivi daleko uspešniji od države i retko uspešnih privrednika je, između ostalog, i zato što naši sportisti ne rade i treniraju po zastarelim i prevaziđenim ustavima, zakonima i propisima, nemaju stranačkog direktora, ne čekaju donošenje Ustavne povelje da bi dali koš! Ili gol! Ne moraju da čekaju izbore da bi obećali narodu titulu svetskog prvaka!

Kao što vidimo, recept da bi bili uspešni u sportu i životu nije toliko komplikovan. Pod uslovom da živite u državi koja je neorganizovanija, komplikovanija i nesposobnija od Vas...

MILUTIN MLAĐENOVIĆ, BEOGRAD


Protest

Čudna beseda

(Povodom izjave oca Save Popovića dnevnom listu "Večernje novosti", 19. 10. 2002. godine)

U nedjelju, 15. septembra 2002, u crkvi Svetog Marka u Beogradu održan je trogodišnji parastos vojvodi Momčilu Đujiću, u organizaciji Dinarskog četničkog pokreta "Vojvoda Momčilo Đujić". Svi dosadašnji parastosi počivšem vojvodi također su održani u organizaciji našeg pokreta u istoj crkvi, to jest u crkvi Svetog Marka. Upravo zbog toga čudi nas, više nego nevjerovatna, izjava starješine crkve Svetog Marka, protojereja stavrofora Save Popovića, jer je i sam učestvovao na ranijim parastosima na kojima su također bile prisutne naše zastave koje su od strane sveštenstva SPC ranije osveštane. Četničke zastave nijesu stranačke i to mogu samo neobaviješteni smatrati istovjetnim. Naše zastave nijesu produkt novijeg vremena, već su prenošene kroz vijekove kao najčistiji izraz srpske slobodarske misli u vrijeme petovjekovnog ropstva. Zato je nezamislivo da jedan sveštenik to ne zna i da se izražava slijedećim riječima: "Da sam bio prisutan, sve bi to bilo izbačeno napolje". Može li se uopšte zamisliti reakcija prisutnih vjernika da se tako nešto silom pokušalo.

Protojerej Savo Popović više nego dobro poznaje uže rukovodstvo našeg pokreta, pa nas čudi da nas o svemu ovome nije ranije obavijestio, kako bi se izbjegle neprijatnosti. Otac Savo dalje navodi da pojedinci nameću svoje opredjeljenje crkvi, pa nastavlja: "... s tim što su neki odavno poznati crkvi kao provokatori i znamo da ne dolaze iz vjerskih pobuda".

Prvo. Opredjeljenje srpskih četnika kroz čitavu istoriju nije bilo u suprotnosti majci crkvi, a to je najbolje svojim životom dokazao vojvoda Momčilo Đujić, čiji smo mi sljedbenici, a potpunu podršku u našem radu imamo od Pokreta srpskih četnika Ravna gora, čiji je vojvoda bio doživotni predsjednik. I oni, također, unose osvještane zastave u crkvu prilikom sličnih manifestacija, a što sam se lično uvjerio prilikom posjete Pokretu srpskih četnika Ravna gora, čiji sam bio gost. Da li bi otac Savo i te zastave bacio napolje?

Drugo. Pošto otac Savo i sam kaže da nije bio prisutan, već da je gledao slike, mi ga sinovski molimo da pokaže koji su provokatori odranije poznati crkvi i da li pripadaju našem pokretu. Ako pripadaju našoj organizaciji, javno će biti izbačeni iz DČP. Mi ne možemo kontrolisati ko će doći na parastos, a ko ne, jer je to javna stvar, a ako je bilo takvih u crkvi, zasigurno ne pripadaju našem pokretu, jer su članovi kod nas uglavnom mladi ljudi neopterećeni komunističkom prošlošću i po pravilu molitveni, jer lice ne može pristupiti u Pokret ako nije kršteno.

Naročito nas iznenađuje izjava oca Save: "... pokušavajući da prikažu kako crkva stoji iza njih. Do sada takvih pokušaja nije bilo, a sada se neće ni dopustiti".

Pa Crkva majčinska stoji uz svakog svog vjernika ako nije u suprotnosti sa kanonom Crkve, a zašto ona ne bi bila uz nas. Možda neki sveštenici ne stoje uz nas i mi im ništa ne možemo, njihova stvar, ali Crkvi svi mi pripadamo pod uslovom da smo kršteni. Već ranije imali smo slučaj da sveštenik nije htio blagosloviti naš skup, pravdajući se da bi on tada bio politički pristrastan, iako smo ga uporno ubjeđivali da smo mi nadstranačka organizacija. Da zaključimo.

DČP VMĐ nije stranački opredjeljen, već iznad sebe stavlja isključivo SPC i kraljevsku porodicu Karađorđević na čelu s prestolonaslednikom Aleksandrom II, kao i demokratski usvojen Ustav naše otadžbine. S ponosom ističemo da smo jedina organizacija Srba Krajišnika koja je aktivno učestvovala u rušenju bivšeg nedemokratskog režima, što je tadašnja vlast veoma dobro uočila, pa je izvršila hapšenje predsjednika Pokreta i još dvanaestorice članova 20. 10. 1999. godine. Iako smo vanstranačka organizacija, to nas neće spriječiti da se i ubuduće borimo protiv bilo kakvog pokušaja diktature koja bi ugrozila slobodu, demokratiju i čast srpske države.

Zbog svega ovoga i zbog dosadašnjeg odličnog i korektnog odnosa između DČP i sveštenstva crkve Svetog Marka, više smo nego iznenađeni izjavom oca Save Popovića. Iskreno se nadamo da otac Savo nije podlegao pritisku neke od političkih partija kojima smeta naš čvrsti vanstranački stav i sigurni smo da će uvidjeti da se o svemu mogao s nama dogovoriti bez iznošenja u javnost oštrih i neodmjerenih riječi koje nikome ne koriste, već samo podstiču razdor tamo gdje ga nikada nije bilo i gdje ga nikada neće biti.

STEVO P. KOTARAŠ, PREDSJEDNIK DČP VMĐ


Zapažanje

Lovci u mutnom

Gotovo svi kandidati za predsednika Srbije obećavaju, pored ostalog, smanjenje, pa čak i ukidanje pojedinih poreza koje je, prekardašivši svaku meru, uvela aktuelna vlast. Posebno se to odnosi na oporezivanje proizvoda i usluga, pokretne i nepokretne imovine građana... A, upravo ta poreska opterećenja, koja neodoljivo podsećaju na čuveni Milošev "Ciganski arač" (porez uveden u vreme vladavine kneza Miloša, kojim su bili obuhvaćeni i Cigani), atak je na ionako nizak standard velikog broja građana.

Svako srpsko domaćinstvo, na primer, i pored enormnog povećanja cene struje, plaća još 20% poreza na utrošenu električnu energiju. Uz to, tih 20% ugrađeno je i u cene mnogih proizvoda i usluga koji "život znače" za veliki broj građana. Naš čovek, naime, i pored svakodnevnih obećanja o pojeftinjenju, još uvek plaća najviše cene ulja, šećera, mesa, hleba, mleka i mlečnih proizvoda i drugih neophodnih artikala - više nego bilo koji narod u Evropi. Dokaz za to su znatno niže cene nekih od tih proizvoda koje naši građani - šverceri donose iz Mađarske, Rumunije, Bugarske, Turske, a na pijacama, ulicama i buvljacima prodaju po znatno nižim cenama, mada su u njih ukalkulisani i putni troškovi i zarada.

Nemoguće je u takvoj situaciji očekivati uspešnu borbu protiv sive ekonomije. Zahvaljujući takvoj politici i praksi, građani Srbije imaju najmanja primanja i najviše cene u odnosu na zemlje koje nas okružuju. Utehe radi, navedimo podatak koji ovih dana obelodani ministar trgovine Slobodan Milosavljević, da je Srbija po visini plata i penzija dostigla, Boga mi i prestigla, Albaniju i Crnu Goru.

Neophodno je, imajući sve to u vidu, da političari - i oni na vlasti i oni u opoziciji, otvoreno kažu građanima šta ih očekuje i šta im nude u oblasti standarda. LJudi su siti priča o našem mestu u Evropi, svetskim integracijama, privatizaciji... Malo ko veruje u olaka obećanja o boljem sutra, kada je svakako danas gore i neizvesnije od proteklog juče. Degutantno stoga zvuče reči nekih predsedničkih kandidata koji nude "med i mleko": nova radna mesta, evropski standard, stanove, visoka primanja, itd. Sigurno je, međutim, da lovcima u mutnom neće poći za rukom verbalne obmane o "svetlijoj budućnosti" i "švedskom standardu". Izvesno je samo jedno - mnogi od njih otići će za sva vremena sa političke scene Srbije.

RADISAV RISTIĆ, BEOGRAD